ForeCasterz님의 프로필‡ ForeCaster`z ‡ •.¸¸.•´...사진블로그리스트기타 도구 도움말

Yok` LuZinDa_Yok`

별자리

잠시만 기다려 주세요...

‡ ForeCaster`z ‡ •.¸¸.•´¯`•.¸¸.εїз

:*´¨`*:•. I livε мÿ life ғor чou 』 •:*´¨`*:

사진(1/21)
10월 22일

HaDZarD

I'm - ForeCater`z
 
 
Contact:Yok_foreCast@hotmail.com
 
 
"โยธา  มหาราช  ชาตินักรบ  จบ5ปี"
 
Create Yours @ NackVision
 
9월 27일

B_Day And Final

 
 
ผ่าน มา แล้ว กับ วัน เกิด
 
ใน วัน ที่ 21 ก.ย. 50
 
กับ การ โต ขึ้น ทั้ง ด้าน ร่าง กาย ความ คิด และ จิต ใจ
 
 
 
 
เคย คิด นะ ว่า ทำ ไม ช่วง วัน เกิด เรา
 
ต้อง ติด กับ ช่วง สอบ ไฟ นอล ทุก ที
 
ปี ที่ ผ่านๆ มา ยัง ไม่ รู้ สึก.. อะ ไร มาก มาย
 
เฮ ฮา ได้ กะ เพื่อน ฝูง
 
แต่ ปี นี้ รู้ สึก ต่าง ไป มาก
 
อาจ เปน เพราะ กาล เวลา สถา นะ เวลา สถาน ที่ 
 
ทำ ให้ มัน ไม่ สวย หรู อย่าง ที่ ฝัน ไว้
 
 
 
 
วัน เกิด ปี นี้ เช้า มา ว่า จะ ไป ทำ บุญ
 
ไม่ ตื่น อ่าน หนัง สือ ดึก เกิน
 
มี sms มา จาก เพื่อน เก่า ไม่ กี่ คน
 
ทำ ให้ เรา ดี ใจ บ้าง
 
ตั้ง ใจ ไว้ ว่า วัน นี้ จะ กลับ บ้าน
 
เอา เค้ก ไป ให้ แม่ เอา พวง มา ลัย ไป ไหว้
 
เพราะ เกิด วัน เดียว กัน
 
 
 
 
ช่วง บ่าย แม่ โท มา บอก ติด งาน
 
ขอ เลื่อน ไป เลี้ยง วัน อื่น
 
โอ เค เข้า ใจ ..
 
แต่ แอบ เศร้า อยู่ นิดๆ 
 
วัน เกิด ทั้ง ที
 
ทำ ไม ไม่ ได้ ฉลอง กะ เขา
 
ไม่ มี ใคร พูด ถึง วัน เกิด เรา
 
ไม่ มี ใคร สน ใจ
 
 
 
มา คิด อีก แง่
 
เรา โต แล้ว อะ ไรๆ ก้อ เปลี่ยน แปลง
 
จาก ที่ ได้ เป่า เค้ก ทุกๆ ปี
 
 
 
ปี นี้ ไม่ มี
 
ของ ขวัน สัก ชิ้น ไม่ มี
 
อ่าน หนัง สือ กลับ ห้อง มา
 
นั่ง คิด นั่ง ทบ ทวน...
 
ร้อง ไห้..
 
ร้อง ทำ ไม..
 
เสียใจ
 
เออ ก็ นิด นึง
 
ยัง ดี ที่ มี sms จาก เพื่อน บ้าง
 
ทำ ให้ ยิ้ม ให้ พัก นึง
 
 
นอน.. นอน ดี กว่า
 
อย่า ไป คิด
 
ปี หน้า มัน ก้อ คง เปน แบบ นี้
 
ผู้ ใหญ่ ไม่ ค่อย มี งาน วัน เกิด ก้อ เหนๆ กัน อยุ่
 
นอน จน ข้าม วัน
 
 
 
 
รู้ สึก สบาย ใจ ขึ้น เยอะ นะ
 
ได้ ระ บาย อะ ไรๆ ออก ไป
 
สุด ท้าย
 
มัน ก้อ แค่ วัน ธรรม ดา วัน นึง เท่า นั้น เอง
 
 
 
เอา ล่ะ..
 
เลิก ฟุ้งซ่าน 
 
สอบไฟนอล
 
เหลือ อีก 5 ตัว
 
จะ ทำ ให้ ดี ที่ สุด
 
 
 
ปิด เทอม มี ค่าย ของ ภาค 10 วัน
 
กับ งาน ทำ เพลง ละ คร
 
คง ยุ่ง น่า ดู
 
ไม่ ได้ พัก เลย เห้อ..
 
 
 
เทอม หน้า ก้อ กลับ ปาย อยุ่ บ้าน ละ
 
หวัง ว่า อะ ไรๆ คง จา ดี ขึ้น
 
 
เบื่อ สัง คม ที่ วุ่น วาย เต็ม ที
 
ปลง กะ ชี วิต
 
เบื่อ เที่ยว เบือ่ เหล้า เบื่อ ไป หมด
 
มัน คง ถึง จุด อิ่ม ตัว แล้ว
 
 
 
กลับ ปาย อยุ่ บ้าน นี่ คือ เรา เลือก เอง..
 
 
 
 
 
 
สุด ท้าย บล๊อค นี้
 
 
 
 
อยาก ขอบ คุน พ่อ แม่ ที่ ทำ ให้ เรา เกิด มา
 
อยาก ขอบ คุน เพื่อนๆ ที่ ยัง จำ วัน เกิด เรา ได้
 
อยาก ขอบ คุน LuZinDa_Gz ที่ จะ กลับ มา ฉลอง วัน เกิด ให้ พวก เรา พร้อม กัน นะ พวก
 
และ ขอบ คุน ความ คิด ความ เปน ผุ้ ใหญ่ ใน วัน นี้
 
ขอบ คุน ช่วง เวลา ดีๆ ที่ ผ่าน มา
 
 
 
 
- Fin -
8월 6일

แม่โกหกผม 8 ครั้งในชีวิต

 
 
 
 
1. เรื่องเริ่มขึ้นตอนเมื่อผมเป็นเด็ก ๆ


ผมเกิดในครอบครัวยากจน ครอบครัวของเราจนมากจนต้องอดข้าวบ่อยๆ
 
เมื่อไหร่ก็ตามเมื่อถึงเวลากินข้าว...
 
แม่จะแบ่งข้าวมาให้ผมเพิ่มขึ้นอีก พร้อมทั้งพูดว่า...
 
 
 
"ลูกต้องกินข้าวเพิ่มขึ้นนะ...แม่่ไม่ค่อยหิว" นี้เป็นครั้งแรกที่แม่โกหกผม
 
 

2. เมื่อผมเติบโตขึ้น


คุณแม่เพียรพยายามหาเวลาว่างไปตกปลาในแม่น้ำ เพื่อว่าผมจะได้กินอาหารที่มีประโยชน์ต่อการเจริญเติบโตของผม
 
แม่ต้มปลาที่ตกมาได้ทำเป็นซุปให้ผมกิน ในขณะที่ผมกินแกงต้มปลา..
 
แม่จะนั่งข้าง ๆผม แทะกิน เศษเนื้อปลาที่ติดอยู่ตามก้างปลาหลังจากที่ผมได้กินเนื้อปลาไปแล้ว ผมรู้สึกตื้นตันใจมาก..
 
ผมพยายามแบ่งเนื้อปลาให้แม่ แต่แม่ปฎิเสธทันควันพร้อมกับกล่าวว่า  
 
 

"ลูกกินเถอะ...แม่ไม่ค่อยชอบกินเนื้อปลา" นี่เป็นครั้งที่ 2 ที่แม่โกหกผม
 
 

3. เมื่อผมเรียนอยู่ชั้นมัธยม

เราต้องใช้เงินเพิ่มมากขึ้น แม่ต้องหารายได้พิเศษด้วยการรับงานเล็ก ๆน้อยจากโรงงานมาทำที่บ้าน
 
บางครั้งผมตื่นขึ้นมาตอนตี 1 หรือตี 2...ผมยังเห็นแม่กำลังทำงาน
 
"แม่ครับ...นอนเถอะครับมันดึกมากแล้ว พรุ่งนี้แม่ต้องไปทำงานอีก" แม่ยิ้มกับผมพูดว่า
 
 
 
 "ลูกนอนต่อก่อนนะ...แม่ยังไม่เหนื่อย...นอนไม่หลับ" ครั้งที่ 3 แล้วที่แม่โกหกผม

 


4. ตอนเมื่อใกล้จบชั้นมัธยมผมต้องไปสอบเป็นวันสุดท้าย
 

แม่อุตส่าห์หยุดงานไปเป็นเพื่อนและเพื่อเป็นกำลังใจใ ห้ผม มันเป็นวันที่แดดร้อนมาก ๆ...
 
แม่ต้องรอผมอยู่หลายชม. เมื่อผมทำข้อสอบเสร็จ...รีบออกมาหาแม่ เห็นแม่ผมมีเหงื่อออกท่วมตัว..
 
แต่ท่านกลับรินน้ำเย็นที่เตรียมมาให้ผมดื่ม ผมเห็นแม่รู้สึกเหนื่อยและร้อนจึงขอให้แม่ดื่มน้ำก่อน
 
 
 

แม่พูดขึ้นว่า "ลูกดื่มเถอะ....แม่ยังไม่กระหายน้ำ" นั่นเป็นครั้งที่ 4 ที่แม่โกหกผม

 
 
5. หลังจากที่พ่อผมล้มป่วยและเสียชีวิต


คุณแม่ที่น่าสงสารต้องทำงานหนักขึ้นเพื่อหารายได้มาจุนเจือครอบครัว
 
แต่ก็ยังไม่ค่อยเพียงพอไม่ว่าคุณแม่จะพยายามมากขึ้นเพียงไร คุณลุงที่อยู่ข้าง ๆบ้านท่านเป็นคนดี
 
พยายามมาช่วยเหลือครอบครัวเราเสมอ....เช่นซ่อมแซมบ้า นที่ผุพัง..ฯลฯ
 
เพื่อนบ้านเห็นครอบครัวลำบากมากก็แนะนำให้แม่แต่งงานใหม่ แต่แม่ยืนกรานไม่เห็นด้วย แม่พูดกับผมว่า
 
 
 
 "แม่มีลูกอยู่ทั้งคน...แม่ไม่ต้องความรักอีก" แม่โกหกผมเป็นครั้งที่ 5 

 

 

6. ในทื่สุดผมก็เรียนจบและมีงานทำ


ผมอยากให้แม่ซึ่งตรากตรำทำงานหนักมาตลอดได้พักผ่อนบ้าง แต่แม่ไม่ยอม.....

กลับไปตลาดทุกเช้า ขายผักที่หามาได้เพื่อเลี้ยงชีพทั้ง ๆที่ผมพยายามส่งเงินมาให้แม่

(ผมต้องไปทำงานในเมืองที่ห่างไกล) แม่ผมไม่ค่อยยอมรับเงินผม..

บางครั้งยังส่งเงินกลับคืนให้ผมอีก แม่พูดกับผมว่า

 

"แม่มีเงินพอใช้แล้ว...ลูกควรเก็บเงินไว้สร้างฐานะ" แม่โกหกผมเป็นครั้งที่ 6

 

7. เพื่ออนาคตที่ก้าวหน้า..


ผมตัดสินใจเรียนต่อปริญญาโทด้วยทุนของมหาวิทยาลัยที่ม ีชื่อเสียงในอเมริกา

ผมเรียนจบก็ได้งานทำที่นั่นและมีเงินเดือนค่อนข้างสูง เมื่อทำงานไปได้สักพัก...

ผมอยากให้แม่ผมมาอยู่กับผมที่อเมริกา เพื่อว่าแม่จะได้หยุดทำงาน...

พักผ่อนให้สบายในบั้นปลายของชีวิต แต่แม่ผมไม่อยากรบกวนผม...บอกผมว่า

 

"แม่ไม่คุ้นเคยกับชีวิตต่างแดน" ครั้งที่ 7 แล้วซินะที่แม่โกหกผม

 


8. เมื่อแม่แก่ตัวลงไปเรื่อย ๆ..

 
ในที่สุดแม่ก็เป็นมะเร็งและต้องเข้ารับการผ่าตัดที่โรงพยาบาล ผมลางานแล้วรีบบินกลับมาหาแม่สุดที่รักทันที

 แม่ผมนอนพักฟื้นอยู่บนเตียงเมื่อผมไปถึง น้ำตาผมไหลอาบแก้มเมื่อเห็นแม่ซึ่งผ่ายผอมและดูทรุดโทรมลงอย่างมาก

แม่รู้สึกดีใจมากที่เห็นผม....พยายามยิ้มอย่างสดชื่น ด้วยความลำบาก

 ผมรู้ดีว่าแม่ได้ฝืนความเจ็บปวดรวดร้าวอย่างสุดฝืน จากโรคมะเร็งร้ายที่ลามไปทั่วทั้งตัว

ผมโอบกอดแม่พร้อมกับร้องไห้ด้วยความสงสาร หัวใจผมในขณะนั้นเศร้าหมองและเจ็บปวดอย่างที่สุด

แม่พยายามปลอบผมด้วยเสียงที่แหบพร่าและสั่นเครือ

 

"ลูกรักของแม่...เห็นหน้าลูกแม่ไม่รู้สึกเจ็บแล้ว" นี่เป็นครั้งที่ 8 ที่แม่โกหก และเป็นครั้งสุดท้ายในชีวิตของแม่ที่โกหกผม

 



แม่ที่ผมรักและบูชามาตลอดชีวิตได้ปิดตาลงและจากผมไปอย่างไม่มีวันกลับ

หลังจากที่เธอกล่าวคำโกหกครั้งที่ 8 จบลง.........

 

แปลและเรียบเรียงจาก English Forward Mail -"mother's 8 lies"

 

 

 

------------------------------------------------------------


 

6월 22일

18 คำในความคิดที่มองแตกต่าง ของ ญ/ช

18 คำในความคิดที่มองแตกต่างของ หญิง-ชาย

 

ความคิดถึง
ญ : เพิ่งแยกจากเขามาเมื่อครู่เดียวเองก็คิดถึงอยากเจอหน้าเขาอีกแล้วน่ะ
ช : ความคิดถึงก็เหมือนการได้ลงเตะฟุตบอลที่เราอยากเตะ พอได้เตะ แตะแล้ว
ก็หายอยาก
 
การจีบ
ญ : เขาเข้ามาคุยกะเราบ่อยๆอย่างงี้กำลังจีบเราจีบเราอยู่แน่เลย
ช : บางครั้งการจีบก็เป็นแค่การทดสอบความสามารถของตัวเอง ไม่ได้รู้สึกจริง
จังมากมายอะไรซักหน่อย
 
ตกหลุมรัก
ญ : การก้าวขาหล่นลงไปในหัวใจของเขาลึกจนยากจะ
ปีนขึ้นมาง่ายๆ
ช : การเดินสะดุดขาอ่อนของเธอ อาจจะเซไปบ้าง แต่ไม่ถึงกับเสียการ
ทรงตัวนานแต่อย่างใด
 
หัวใจ
ญ: อวัยวะที่ยกให้ใครไปแล้วก็ไม่อยากให้เขาส่งคืน
ช :อวัยวะที่ใช้ในการหายใจอ่ะดิ ถามด้ายยย!
 
แฟนเก่า
ญ : คนรักของวันวานที่ถ้าบังเอิญเจอหน้าในวันนี้ก็ทำให้ใจสั่น
ช : ใคร?เธอคือใครหรอจำไม่ได้แล้วอ่ะ
 
แฟนใหม่
ญ : คนรักของวันนี้ที่เราอยากให้เป็นคนรักของวันข้างหน้าไปนานๆ
ช : แฟนของวันนี้แต่วันข้างหน้าค่อยว่ากันอีกที<ก็ใครมันจะไปรู้ล่ะ!>
 
โทรศัพท์
ญ : เครื่องมือสื่อสารที่ช่วยสื่อความคิดถึง,คำพูดตอนไม่ได้อยู่กะเขา
ช : เครื่องมือสื่อสารที่เธอมีไว้คอยโทรจิกตามตรวจสอบเราทุกที่ทุกเวลา
 
ความเหงา
ญ : แค่ไม่มีเขาเราก็เหงาเหลือเกินแล้ว
ช : 365 วันไม่เหงาเพราะเราไม่ขาดเพือนซักวัน
 
ดอกไม้
ญ : เดินผ่านร้านขายดอกไม้ทีไร อยากให้เขาซื้อให้เรา แค่ดอกเดียวก็พอ
ช : ก็ดอกไม้แค่ดอกเดียว ทำไม!เธออยากได้อะไรยมากมายนะ
 
จูงมือ
ญ : เป็นแฟนตอนแรกๆเขาจูงมือเราไม่ยอมปล่อย เหมือยกลัวเราหลงทาง แต่ตอนหลังเราต้องเป็นฝ่ายจับมือเขาเสียเอง
ช : โอ๊ย! ผมไม่ได้เด็กแล้วนะต้องจูงมือข้ามถนนด้วย
 
หึง
ญ : รักคือหึง...หึงคือรัก ไม่รัก ไม่หึง ไม่หึงถ้าไม่รัก
ช : ที่ผมเผลอลงมือลงไม้เธอนั้นเพราะผมหึงเธอน่ะ

 
น้ำตา
ญ : เครื่องมือที่ช่วยเราลดความเครียดตามธรรมชาติ
ช : เครืองมือเรียกร้องความสนใจของผู้หญิง
 
เดทครั้งแรก
ญ : เหตุการตื่นเต้นที่สุดอีกครั้งในชีวิต เขาจะพาเราไปนั่นกินอาหารร้านไหนนะ
ช : เหตุการผลาญเงิน หวังว่าเธอคงไม่เห็นแก่กินเลือกร้านแพงๆเหมือนยายคนก่อนนะ

 
ช๊อปปิ้ง
ญ : กิจกรรมสุดโปรดได้ทำแล้งเหมือนมีสารความสุขหลั่งออกมา
ช : เครียดก็ช๊อป...มีสุขก็ช๊อป...อารมณ์ก็ช๊อป ผู้หญิงโรคจิต
 
การสารภาพรัก
ญ : เป็นแฟนกันมาตั้งนาน แค่คำว่า..รัก..คำเดียว เขายังไม่เคยพูดให้เราไดยินเล๊ยย
ช : เป็นแฟนกันมาตั้งนาน คำว่า..รัก..คำเดียว จะสำคัญอะไรนัก
 
อกหัก
ญ : ทำลายของๆเขา,ฉีกรูปคู่ทิ้ง,เก็บตัวอยู่ในห้องฯลฯ เจ็บนี้...อีกนาน
ช : กินเหล้า,จีบดะ,เที่ยวกระจายฯลฯ 3 วันห๊ายยยย
 
งอน
ญ : ดูเขาเถอะ!หาเรื่องให้เราต้องงอนอีกแย้วว
ช : ดูมัน!งอนได้ตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ
 
ง้อ
ญ : ดีใจจัง เขาง้อเรา แสดงว่าเขายังรักเราอยู่
ช : เซ็ง! แต่ต้องแกล้งง้อไปงั้นๆ ดีก่าต้องทนเห็นหน้าที่เหมือนตูดของเธอ
 
 
 
 
+ความรักไม่จำเป็นต้องได้รับ แค่เป็นผู้ให้ แค่นี้ก็สุขใจแล้ว+
 
 
 
 
 ฉันอาจไม่ดีเพียงพอ ไม่ดีพร้อมเหมือนใคร
 
 
เทียบกับเขาคงไม่ไหว ฉันรู้ดี
 
 
แต่หากรักและทุ่มเท หมดหัวใจที่ฉันมี
 
 
นั่นคือสิ่งทั้ฉันนั้นทำได้ดีที่สุด
 
 
และฉันจะดีกับเธอตลอดไป
 
 
.........................................................
 
 
 

 
5월 21일

ToMorRoW FoR NeXt StEp

ก้อ... ไม่ได้อัพน๊านนาน
 
 
ดองมา นานเกิ้น.. ได้โอกาสดี
 
 
เริกงามยามดี เลยมานั่งอัพ
 
 
ตอนนี้กำลัง ลงทะเบียน เรียนด้วย
 
 
เซง ลงวิชาเลือกไม่ได้
 
 
รอไปขอเอากะได้ว้า
 
 
ชีวิต ดูมีสาระขึ้น ตั้งแต่ไปเข้าค่ายมา
 
 
18-20 พ.ค. 50 ที่จ.เลย
 
 
สนุกดีนะ ได้ไรหลายๆอย่าง
 
 
ได้เพื่อนด้วย จากที่ไม่ค่อยสนิทกันในภาค
 
 
ตอนนี้ตบหัวกันได้สบายๆ ผุ้หญิงผู้ชาย
 
 
กิจกรรมก้อดีนะ อาจานก้อโคดดี ให้เหล้า กลุ่มละ กลม
 
 
สนับสนุนได้ดีเยี่ยม
 
 
ตอนนี้ ทำงาน อยุ่ เพกราว พุด-พะหัส-ศุกร์
 
 
ว่างๆ ไม่มีไรทำ เหอะๆ
 
 
เปิดเทอมอาจจะหยุดแล้ว เรียนหนักเกิ้น
 
 
ตารางออกมาแบบว่าตอนบ่ายว่างอ่านะ
 
 
หนัก ว่างั้น เหอะๆ แต่มันก้อมีแต่วิชา
 
 
ยากๆนี่หว่า เออนะ
 
 
ช่วงนี้ ชีวิต มีไรมั่งวะ
 
 
วันๆ เล่นเนท แคมฟอก  ทำงาน ดูทีวี
 
 
รอเปิดเทอมก่อน
 
 
กุจะมีสาระให้ดู 555+
 
 
เห้อ... ชีวิต สบ๊ายสบาย ชิวๆ
 
 
เปนโสดนี่ดีนะ เพื่อนเยอะแยะมากมาย
 
 
มีแต่เพื่อนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
 
 
555+  ป่วงละว่ะ
 
 
เพื่อนเก่าๆ ไม่ค่อยได้เจอเรย หายหัว กลับมอ.มันกันหมด
 
 
ก้อใช่ดิจะเปิดเทอมละ
 
 
กุเข้าจายๆๆ
 
 
เอาเปนแค่นี้ก่อนละกัน ไม่รุ้จาอัพไรละ
 
 
ว่างๆจะมาอัพใหม่
 
 
" คนหนึ่งคน ยืนอยุ่กับที่ๆเดิม
 
แต่คนอีกหนึ่งคน ก้าวเดินไปข้างหน้า
 
ทิ้งให้อีกคนที่ ยินรออยุ่ด้วยความหวัง
 
โดยที่ไม่รุ้คนๆนั้น จะเดินกลับมาเมื่อไหร่
 
เพระฉะนั้น ฉันควรก้าวต่อไป เพื่อค้นหาสิ่งที่ดีกว่า
 
หรือยืนอยุ่ที่เดิมเพื่อนรอคนๆนั้น
 
เป็นคำถามที่ตอบยาก
 
แต่เวลา จะพาให้มันเปนไป
 
แต่ใครเล่าจะรุ้คำตอบ ถ้าไม่ใช่หัวใจเราเอง "